Ondernemer: een korte geschiedenis

Het begin

Ik zat in groep 8. Mobiele telefoons waren de nieuwste en coolste apparaten die er waren. Dat vond ik althans. Maarja die koelkasten waren niet goedkoop. En met mijn zakgeld alleen zou het al snel een jaar of veertig duren voordat ik er een bij elkaar gespaard zou hebben. Samen met mijn klasgenoot en buurjongen Daan besloten we een bedrijf op te starten. DJ Carwash. Auto's wassen voor 5 gulden. Als je serieus genomen wilde worden als bedrijf, moet je een website hebben, wist ik. Ik heb toen mijn eerste website gemaakt. Met html. Ik was trots als een pauw. Binnen een paar weken hadden we zoveel auto's gewassen dat we allebei een mobiele telefoon konden kopen. Daardoor was de noodzaak voor het "bedrijf" er niet meer, dus daar hielden we snel mee op. En zo wist ik dat als je iets voor elkaar wilden krijgen, je er zelf voor moest werken!

 

Bankstaan: het spotten van een trend en hier een slaatje uitslaan

Op de middelbare school hadden we in de pauze de bijzondere bezigheid gevonden om achter op de leuningen van de betonnen bankjes op het schoolplein te gaan staan. Al snel veranderde dit van tijdverdrijf in ware wedstrijden. Wie het langs blijft staan is de winnaar. Voor vijf cent mag je meedoen; de winnaar wint een roze koek. De rest is voor de organisatie. Ik dus. In deze periode ontdekte ik printpapier waarmee je eigen t-shirts kunt bedrukken, door het papier op een shirt te strijken. Bij een goedkope winkel kocht ik witte t-shirts en drukte daar groot het woord BANKSTAAN op. Deze verkocht ik voor en na de bankstaan wedstrijden in de pauzes. Voor vijf euro. Productiekosten: 3,30. Één euro zeventig winst per shirt. Het duurde niet lang of ik streek de letters ondersteboven op een shirt. Weg winst. Of niet? Het "jubileumshirt" was geboren. Ieder vijfde shirt dat bestelt werd was een jubileumshirt. Dit creëerde een schaarste, waardoor de shirts populairder werden. Al snel wilde iedereen alleen nog maar jubileumshirts hebben. Dat kon. Voor vijf euro extra. Helaas was de populariteit van bankstaan beperkt en is het nooit een nationaal succes geworden 😉.

 

JK Websites

Aan het eind van de middelbare school was ik erachter gekomen dat van mijn vorige ondernemingen hetgeen waar mensen het meeste interesse in hadden was: de bijbehorende websites. Hoog tijd dus om een nieuw bedrijf te starten. JK Websites was geboren. Ik maakte een prijslijst, printte deze uit en verspreide die bij bedrijven op loopafstand van mijn huis. Een lokale sigarenboer, een kledingreparatie ateliertje en een buurtsuper. Geen reacties. Iets later krijg ik mijn eerste "lead". Een vriend van mijn ouders was fysiotherapeut, met een eigen praktijk. Op dat moment hadden ze nog geen eigen website. Voor een schappelijke honderdvijftig euro bood ik "een complete website" aan. Na een aantal weken werken en alleen een visitekaartje als inspiratie werkte ik dit uit tot een huisstijl voor de website. Trots kwam ik het resultaat presenteren aan de fysiotherapeut. Helaas, zijn partner had ook al een partij ingehuurd om een website te bouwen. Een professional. De hondervijftig euro werd afgerekend. De website nooit gebruikt.

 

Het echte werk

Na de middelbare school maakte ik een kleine uitstap van het ondernemen en programmeren. Ik begon een opleiding; Media- en Entertainment Management. Na een half jaar kwam ik er achter dat dit niets voor mij was. Dan maar de rest van het jaar werken, totdat ik aan een nieuwe opleiding kon beginnen. Mediatechnologie. Een kruisbestuiving tussen development en creatieve ontwikkeling. Een goede keuze, maar al snel lonkte het ondernemerschap weer. Ik besloot voor mijzelf te beginnen als freelancer, maar nu voor 't echie. Ik schreef me in bij de KvK en mijn bedrijf was geboren: Jens Kooij, Internet- en Multimediaoplossingen. Mijn moeder werkte bij een reclamebureau in Rotterdam en introduceerde me bij de online afdeling. Daar kon ik voor het eerst als freelancer echte projecten uitvoeren. Ik weet nog goed dat de dame van de administratie naar me toe kwam met een urenstaat die ik moest invullen, zodat zij die on administreren en ik mijn eerste factuur kon sturen. Ze vroeg me wat mijn uurtarief was. Daar had ik nog niet over nagedacht. "Vijftig euro per uur doen?" "Goed idee!"

En dat is het begin geweest van een diverse ondernemingen die ik in de voorbije jaren ben gestart. Over mijn verdere ervaringen als freelancer, . Hierna ben ik nog een aantal andere ondernemingen begonnen. Eerst Platform 0 na mijn opleiding. Daarna volgde TunePitch en Fijne Kookspullen.nl. Op een gegeven moment was ik het ondernemen beu. Toen ging wilde ik eens gewoon voor een baas werken. Niet altijd maar zelf op zoek moeten naar je volgende inkomsten. Toen kwam ik bij Incentro terecht. Over mijn werk voor Incentro, lees je hier meer.